woensdag 28 november 2007 door Dirk Leyman
Treinen en misdaadliteratuur: algauw bleken ze niet zonder elkaar te kunnen. Voor de
roman policier betekende de intrede van de trein een onuitputtelijke bron van intriges en geheimen. De ambiguïteit van treinen en stations, zowel fungerend als transitruimtes en vluchtwegen, heeft de grootste misdaadschrijvers geïnspireerd. Denk maar aan Agatha Christie's
Murder on the Orient Express, de boeken omtrent
Le Train Bleu van het duo Boileau-Narcejac (
Le Train Bleu s'arrête treize fois, 1966) of het verhaal
De tunnel van Friedrich Dürrenmatt. En natuurlijk ontbreekt Georges Simenon niet op het appel met talrijke Maigret-romans waarin de trein een voorname rol speelt, soms ook als nadrukkelijke atmosfeerbrenger:
Le Train (1961),
Mon Ami Maigret (1949) of
L'homme qui regardait passer les trains (1938).
In Parijs is onder de titel
Trains du mystère nu een tentoonstelling te bekijken die de alliantie tussen trein en
polar in het licht stelt. De
Bibliothèque des Littératures Policieres - overigens goed voor 55.000 boeken in en om het genre van de
policier - toont boekomslagen, treinobjecten, foto's, en heeft misdaadscènes op de rails nagebouwd. De tentoonstelling loopt tot 29 maart 2008 in het 5e arrondissement en is gratis toegankelijk.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 28-11-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
