maandag 12 maart 2007 door Dirk Leyman
In de Verenigde Staten zijn zopas de volumineuze dagboeken en notities van de beroemde toneelschrijver
Tennessee Williams (1911-1983) verschenen. Williams kreeg tweemaal de
Pulitzer Prize, de eerste keer in 1948 voor
A Streetcar named Desire, een tweede maal in 1955 voor
Cat on A Hot Tin Roof. Beide stukken kregen broeierige (en aanvankelijk omstreden) verfilmingen met respectievelijk Marlon Brando en Paul Newman in de hoofdrol. De door Margaret Bradham Thornton geannoteerde
Notebooks laten nu een ontluisterend beeld zien van een getourmenteerd man die vluchtte in alcohol, last had van depressies, verslaafd was aan barbituraten én in de knoei zat met zijn seksuele leven. De seksuele frustratie liep trouwens als een rode draad door zijn oeuvre. De
Notebooks bestrijken de periode van 1936 tot 1958 en vervolgens van 1979 tot 1981. Ze zijn aangevuld met de eerste geschriften van Williams en veel foto's. De homoseksuele en eeuwig aan zichzelf twijfelende Williams was ook een onverbeterlijke
drama queen, die in absurde omstandigheden aan zijn einde kwam. Hij overleed in het Elysée Hotel in New York toen hij stikte in de dop van een plastic flesje. Edmund White schreef een beschouwing over de
Notebooks voor de
International Herald Tribune en signaleert dat het boek veelzeggend is over de repressie van homoseksuelen in de Verenigde Staten. Ook
The Independent heeft al
een uitgebreide recensie.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 12-03-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
