zondag 26 oktober 2008 door Dirk Leyman

De Parijse gemeenteraad wil de Russische schrijver en onlangs overleden Nobelprijswinnaar
Alexander Solzjenitsyn (1918-2008) eren met een eigen plein. Voor de omvorming tot Solzjenitsynplein heeft de Porte Maillot goede kansen, zo vermoedt
Le Figaro, althans dat is de wens van een UMP-raadslid. Solzjenitsyn zou zelfs kunnen genieten van een voorrecht: normaal moet een dode personaliteit vijf jaar wachten vooraleer hij met een straatnaam kan worden herdacht. Toch is de kogel nog niet door de kerk: de kwestie zaait verdeeldheid in de gemeenteraad tussen links en rechts, die een diametraal tegengestelde visie hebben op de verdiensten van Solzjenitsyn, die zich aan het eind van zijn leven tot de ultraconservatieve ortohodoxie bekende (zie
La République des Livres van Pierre Assouline voor meer details). In Moskou wordt vanaf januari 2009 een vroegere communistische laan naar Solzjenitsyn genoemd (zie
ons eerder bericht).
Intussen zou ook Rainer Maria Rilke (1875-1926) een publiek Parijs naambordje krijgen. Het was Edmonde Charles-Roux, juryvoorzitter van de Prix Goncourt, die opmerkte dat Rilke in Parijs niet eens een straat of instelling naar zich vernoemd had gekregen. Terwijl hij toch een flinke poos in Parijs woonde (denk hierbij aan De aantekeningen van Malte Laurids Brigge) en ook heel wat Franse dichters naar het Duits vertaalde. Binnenkort wordt de omissie goedgemaakt en wordt Rilke vereerd met een naar hem genoemde bibliotheek.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 26-10-2008
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening