donderdag 28 februari 2008 door Dirk Leyman
Vannacht is de dichter, journalist en vertaler Jan Eijkelboom, kort voor zijn 82ste verjaardag, overleden. Hij stierf aan de gevolgen van een longontsteking nadat hij onlangs een hersenbloeding had gekregen. Eijkelboom, die stadsdichter was van Dordrecht, heeft een groot aantal dichtbundels op zijn naam waaronder zijn debuutbundel
Wat blijft komt nooit terug (1980),
De gouden man (1982),
De wimpers van de dageraad (1987) en
Heden voelen mijn voeten zich goed (2002). Bekend is ook zijn prozaboek
Het krijgsbedrijf (2001). Eijkelboom studeerde politieke wetenschappen te Amsterdam. Hij doorliep een lange carrière als journalist, onder meer als adjunct-hoofdredacteur bij
Vrij Nederland en
Het Vrije Volk. Eijkelboom was ook nauw betrokken bij het Rotterdamse poëziefestival Poetry International. Kees Fens noemt hem in
De Volkskrant "een introverte kijker."
Hij leverde veelgeprezen vertalingen af van Philip Larkin, John Donne, W.B. Yeats en Derek Walcott en was actief bij
Propria Cures,
Maatstaf en als mede-oprichter van het tijdschrift
Tirade. Sinds maart 2001 was hij benoemd tot stadsdichter van Dordrecht: hij was daarmee de eerste bezoldigde Nederlandse stadsdichter. Zijn bekendste dichtregel luidt: "
Wat blijft komt nooit terug". Zie meer info bij
NRC, zijn uitgever
De Arbeiderspers,
De Contrabas,
bij de DBNL en bij
De Letteren Spreken.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 28-02-2008
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening
