De film die de Franse schrijver Michel Houellebecq zelf regisseerde op basis van zijn boek
La possibilité d'une île blijft het voorwerp van spotternij en beschimpingen. De bijzonder slome prent kreeg in Frankrijk al de bijnaam
La possibilité d'une bide en ontving gisteren nu ook de Brutus, de prijs voor de beste 'slechtste' film, zo meldt
Le Nouvel Observateur. De Franse organisatoren van de Brutus inspireren zich voor hun uitreiking op de Razzie Awards, die de beroerdste Amerikaanse films bekronen. Houellebecq triomfeerde met de vingers in de neus. De organisatoren wijzen evenwel op de coherentie van Houellebecq, die in zijn zojuist verschenen essaybundel
Interventions 2 een tekst uit 1993 opnam waarin hij een pleidooi hield voor de stomme film à la Murnau, Eisenstein en Dreiser. Bij de première in Locarno in augustus 2008 was de film al
weggehoond. Ook aan de bioscoopkassa's bleek het Houellebecqvehikel een regelrechte flop en de kritiek maakte de prent vrijwel unaniem met de grond gelijk.
Over het productieproces van
La possibilité d'une île was onlangs op de Nederlandse televisie de documentaire
Laatste woorden van Erik Lieshout, Arno Hagers en Reinier van Brummelen te zien (zie
hier).
Er werden nog geen reacties geplaatst.
