101ste roman voor negentigjarige Aster Berkhof

De Vlaamse auteur Aster Berkhof, die binnenkort negentig jaar wordt, heeft met Dodelijk papier zijn honderdeneenste roman afgeleverd. En dat moet toch een unicum zijn in de Lage Landen.

Met de verzamelbundel Alle Verhalen (2009) bereikte de veelschrijver vorig jaar al de kaap van de honderd werken. Maar de leeftijd zet duidelijk geen rem op zijn productie. Nummer 101 Dodelijk Papier is een misdaadroman gesitueerd in een Ardense houtzagerij.

"Ik streef niet naar een bepaald aantal boeken. Ik streef naar geluk en gezondheid. En schrijven bezorgt me dat", zo meldde Berkhof deze week in Het Laatste Nieuws vanuit zijn Zuid-Franse residentie. Hij zegt nog steeds "fier te zijn op een nieuw boek": "Mogen en kunnen schrijven, dat blijft zo'n groot cadeau, juffrouw. Dat kan ik niet genoeg onderstrepen", vertelde hij aan journaliste Barbara Vuylsteke.

Tegenover Margot Vanderstraeten - die hem interviewde voor haar bundel met oudere auteurs Schrijvers gaan niet dood - karakteriseerde de reislustige Berkhof zijn werk als een product van zijn drie voornaamste karaktereigenschappen: ongeduld, energie en nieuwsgierigheid. Die drive leverde een baaierd van werken op, in talloze genres, gaande van  historische verhalen, reportages en detectives tot jeugdboeken. Hij verkreeg wijdverbreide populariteit in vooral de tweede helft van de voorbije eeuw. Berkhof was zelfs een poosje een van Vlaanderens meest gelezen en een tijdlang de meest ontleende Vlaamse schrijver in de openbare bibliotheken. De literaire kritiek loopt niet hoog op met het bandwerk van Berkhof.

Broodschrijver Berkhof (pseudoniem voor Louis van den Bergh) zal voor altijd gelinkt blijven aan het lichtvoetige Veel geluk, professor (1949). Maar hij was ook een auteur die kritisch schreef over het katholicisme in Dagboek van een missionaris (1963) en Octopus Dei (1992). Met Het huis van Mama Pondo (1972) opende hij menige Vlaamse lezer de ogen voor wat er aan de hand was in het Zuid-Afrika van de apartheid. Ook het laatste decennium schreef hij over de actualiteit: Bagdad Café (2005) over de oorlog in Irak en Tamtam (2006) over Congo. 

Tags: Nederlandse literatuur
Geplaatst door Johan Eeckhout/Dirk Leyman op 09-05-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening