Opgedoken brieven voeden speculaties over spookmanuscripten J.D. Salinger

Het vele gefluister dat de Amerikaanse auteur J.D. Salinger (1919-2010) een kluis vol ongepubliceerde manuscripten heeft nagelaten, neemt opnieuw in kracht toe door het opduiken van drie brieven van de auteur van The Catcher in the Rye. Dat nieuws brengen The New York Times en The Guardian. Volgens deze vrijgegeven correspondentie uit de jaren tachtig en negentig zou hij naar zijn oude vriend E. Michael Mitchell hebben geschreven over zijn literaire activiteiten. In een brief uit 1982 refereert hij naar "my manuscripts", in een brief uit 1994 vermeldt hij: "I work on", en "Same old hours, pretty much".
Naast die kleine aanwijzingen over het verderzetten van zijn schrijversbestaan na de publicatie van de novelle Hapworth 16, 1924 in 1965, bevestigen de brieven nogmaals hoe standvastig Salingers toon was, de toon waarmee hij Holden Caulfield tot een berucht personage uit de literaire geschiedenis maakte. Een scherp cynische maar eveneens humoristische klaagzang was nooit veraf in Salingers schrijven, noch in zijn persoonlijke uitlatingen. In de brief uit '82 etaleert hij zijn misprijzen over de academische wereld: "I've been going to graduations, and there isn't much that I find more pretentious or irksome than the sight of ‘faculty' and graduates in their academic get-ups'. In een ander exemplaar tijdens een trip door Europa, moet ons continent het ontgelden. Hij verzuchtte de "tourist trap" waartoe Praag herleid is, en uitte zijn opluchting dat Kafka het niet meer heeft moeten meemaken.


Nadat Salinger zou hebben geweigerd een exemplaar van The Catcher in the Rye te handtekenen, heeft Mitchell elf brieven met als afzender J.D. Salinger aan een boekhandelaar verkocht. Die brieven zouden teruggaan tot zo ver als 1951. Ze kwamen terecht in de kluis van Morgan Library and Museum, totdat Salinger in 2010 overleed op 91-jarige leeftijd. Mitchells levenspartner Ruth E. Linke vond afgelopen lente nog drie brieven tussen de bezittingen van haar overleden vriend. Het zijn de hints in deze drie brieven die de hoop van de Salinger-aanhangers doen rijzen.
Salinger bereikte zijn hoge leeftijd in grote afzondering. Hij leidde op zijn minst gezegd een teruggetrokken bestaan, ver weg van de door hem zo verafschuwde maatschappij. Toch bleef hij hardnekkig opduiken in de internationale media, maar veelal met rechtszaken waarmee hij dreigde; of naar aanleiding van biografieën en getuigenissen door zijn dochter of oude geliefden. Die afschuw zou hem volgens vele speculaties ervan weerhouden hebben zijn manuscripten na 1965 nog te publiceren.

Tags: Amerikaanse literatuur
Geplaatst door Evita Bonné op 09-07-2011
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening